Tek hedef yeterli : Mutluluk, hemen şimdi!
Ocak ayı gerçekten ilginç bir aydı. Özgüvenim hakkında ciddi bir tespitte bulunma şansını yakaladım. Bakın nasıl oldu? Bir danışanım, sürekli […]
Ocak ayı gerçekten ilginç bir aydı. Özgüvenim hakkında ciddi bir tespitte bulunma şansını yakaladım. Bakın nasıl oldu? Bir danışanım, sürekli […]
Yeni yılın ilk günü, kendimle ilgili birçok derin düşünceye yelken açmam gerekti: Sözlerine çok değer verdiğim bir dostum, geçmişimde bıraktığım
Bazen çok sevindiğinizde, kahkahalara boğulduğunuzda, gizliden gizliye içinizi korku sardığı oluyor mu? “Çok güldüm, acaba çok ağlayacak mıyım?” diyor musunuz?
Bu sabah Peanut ile birlikte parka gittik. Mutluluğumun nedeni bu. Acısı azalmış olmalı ki, gece boyunca huzurlu uyudu, sabah uyanınca
Martı, benim için önemli bir başlangıçtı. Yirmi yaşındaydım o zaman. Ankara’daydım, üniversite kantinlerinde, tiyatro klubünde, kampüsün muhteşem kütüphanesinde geçirdiğim uzun
Martı’yı okumuştum ya, hemen birkaç ay sonra hayatıma Marmaris’in Martısı girivermişti. Sıcak bir günde, mimarlık kantinindeki arkadaşların uzun sohbetine katılmak
“Herkes, kalbinin kendisini nereye çektiğini titizlikle gözlemlemeli ve sonra da var gücüyle o yöne atılmalıdır.” – özdeyiş Hayatımızın ilk günlerinden
Yaşamımdaki seçimlerime yardım eden, yön gösterenlerden biri, bir martı oldu. Tıpkı fotograftakine benzeyen, gri ve bej rengi benekli, bir çaresiz
Geçen akşam çok sevdiğimiz arkadaşlarımız ile İstanbul’dan biraz uzaklaştık, bir köy lokantasında mezeli bir akşam yemeği yedik. Çevremizdeki herşey